از   فرشید جوانبخش

 Farsheed javanbakhsh 

  دست از روی فتنه بشور

  و او را

  در دامان تاریخ رها کن

  دایه ای

  که برای هیچ  زنی  مادری  نکرد

  در صفحات روزنامه      ورقش بزن

 / همیشه حرف هایی را که ما می زنیم شما تکرار می کنید .

                  این عجیب نیست اگر صدا  در مغز شما پیچیده  باشد !/

  حالا

  کمی طاقت بیاورید        به ما

  برای زخم هایی       که خورده ایم

  و سینه ای

  به قد  بغض هایی

  که   این اطراف     کاشته اند

  گوش کن

  ما از تجربه   حرف می زنیم

  وقتی تنها صداست   که می ماند

  دیگر نیازی به تعریف واژه نیست

  برای ما

  که   تنها       در کلماتمان گریه می کنیم

  و در سطرهای زیادی   

   جانمان را از دست داده ایم

   معاد شما

  با آن چهره ی هولناکش

  چیز مزخرفی است

  در گلوگاه بغض هایمان

  با دنده ی سنگین  حرکت کنید

  در شکم این ناحیه   

  عشق   پیچ   خطرناکی  می خورد  

سایت ادبی ترانه جوانبخت چند گاهی است که فعالیت خودش را شروع کرده است .این سایت

سایتی است کاملآ شخصی که با ذهنیتی مستقل عمل می کند و وابسته به هیچ ارگان ویا  سمت و

سویی خاص نیست . ترانه جوانبخت اشعار..نمایش نامه ها ..داستان ها و همچنین مقالات و ترجـ

هایش را پیرامون فیزیک ..شیمی ..فلسفه ونقد و...را در این سایت به هفت زبان اصلی دنیا

(فارسی . انگلیسی . فرانسه . آلمانی .روسی . ترکی . عربی ) چاپ می کند و در اختیار علاقه

مندان خود قرار می دهد . این سایت به همین هفت زبان نیز آپدیت می شود . جزئیات بیشتر

 را در سایت دنبال کنید

                                       www.javanbakht.net

                              سید مهدی نیاکی را در پرسش سوزان بخوانید

                            شاه شعر دهه ی هفتاد ایران

                                           مقبره ای سفید

                                                (علیرضا آدینه)

                  پارادوکسی مبهم یا نوشابه هایی که گاز نداشتند

                                       ( ناما جعفری)

    از حامد  شکوری

  hamed  shakoori

کجایی؟

دعا دستهایم را می گیرد و به آسمان می برد

هیچ استجابتی با باران نبارید

کجایی ؟

از بیراهه های این سرزمین همیشه غربت

به آغوشی پناه آورده ام

که ادامه نداشت

 بعد از تو هیچ پنجره ای

خودش را روی دیوار     وا   نداد

تلخم

مزه  مزه  کرده ام  لبانت را

از تو سر کشیده ام

این استکان های  پشت هم      خرابم می کند

این همه  گریه       مردم  نمی گذارد

از دلتنگی هایم فشرده شد تنم

کجایی؟

منم

ساده ام

آمده ام نامم را صدا کنی      آرام شوم

به امتداد درخت از التماس برگ         منم

التماس می کنم

هفته های   بی تو  نمی گذرد

کمر تقویم شکست  از بس  ورق  خورد  و نیامدی

کجایی؟

تا روبروی دریا بیا  و  ولم کن

من از تا به ناکجای پنجره ات  را دیده ام

خیره شده ام به جایی از تو

که پنجشنبه بزاید

هم  به اندازه ی  دستهای  تو دستم

در مرزهای تو ایستاده ام        غربت نیاید

می خواهم سر از سکوت تو در بیاورم

هر نغمه و هر آبشار و هر پگاه   دیگر را    نمی شناسم

زیبایی

نتوانست تو را در بیاورد      نقاش    هر چه کرد

جغرافیای تو

سرزمینی ست

در کوه هایش

در دریایش

در گودی تو    جنگلی ست پر از لذت

رو به ساحلت می نشینم

بعد

کنار خستگی ام  پا دراز می کنم

بعد

 به لحظه ی رسیدنت  فکر می کنم

به اولین سلامی که نگرانم

بعد

 تمام آبی را پخش می کنم روی بوم

چرا ؟!!...

من که به هم اندازه ی تو بود  آغوشم

وتنم  جایی میان  دستهای تو مرز  می گرفت

شانه های  من بود که انگار  گریه کرده بود

اگر به من بیایی

کامل می شود  قالبم  با نقش تو

بعد نقشه ای  خواهم داشت

تا جهانی  خودمان باشیم

کجایی ؟

اگر پشت رفتنت شمع گذاشته بودم       پیدایت می کردم      بیا

بیا اینها جماعت من نیستند

هر چراغی که از روبرو  روشن می شود

 گذشته ام را تاریک می کند

بیا

شما شبان شبها  شما شبان  من باش !

می خواهم صحرای تو را  لب بزنم

درخت  در درختم

با مردم درونم      کشورم

خط انداخته ام روی نقشه

وطنم را جدا کنم  از همه

مرا سخت نوازش کنی    غربتی در خلوتم نمی ماند

اینجایم

می خواهم از دوستت دارم تو

 تمام شهر را خوشحالی کنم

بعد آمدنت

آرامم

آرامش  آیینه ام

آرام  آرام  خوابم می برد    خوابم

ای کاش می توانستم تا ابد 

                            برایت  دست تکان بدهم