تبليغاتX
فرشید جوانبخش
روزگار اگر روزگار ماست هیچ احوالی از حال من نپرس...نه زنگی بزن نه خطی بنویس..نه نامه ای بفرست..زندانی نیستم..بیمارستان نیستم..خانه نشین و خاموش نیستم..پس زنده ام هنوز!..حالا برو..می خواهم بخوابم...می خواهم به خوبی های همین شب و روز همیشه بیندیشم.....ما زنده ایم هنوز..صبح ها خسته از خواب بر می خیزیم...شب ها خسته به خانه بر می گردیم..کسی به ما نمی گوید دست و رویت را کجا شسته ای..کسی به ما نمی گوید اسمت چیست..کسی از ما نمی پرسد شماره ی کفش همسا یه ات چند است...اصلآ چرا زنده ای هنوز!..کسی کاری به کلمات مخفی ما ندارد..ما خوش بخت ا یم دوست من...حالا برو ...می خواهم بخوابم...فقط بخوابم
 

                                           آسایشم گاهی روانی ست

                                                               (رضا حیرانی)   

                               آدرس پستی مولف: تهران/صندوق پستی ۱۶۷۶۵/۳۳۷۱

                                                                         e_mail

                                                        rezaheyrani@gmail.com                               

                                                            


 

  او تو را سربسته می خواهد .جذاب و کمی خوشحال همچون کادوی تولد در شب میهمانی ! 

                                                                                                                       ف.جوانبخش


   

    از   فرشید جوانبخش

    Farsheed javanbakhsh 

 

 

   با تو سر به سکوت و ستاره   دوخته ام
  و بالاتر از آنی که فکر می کنی   پریده ام
  تا هوای تو را سیر بخوابم  و
  عطر انزوای پرنده  را
  به گوش هفت رویای  به تعویق افتاده  بیاندازم
  چشم در چشم تو
  از خیال آسمان  گذشته ام
  به رنگ جنون   سر به سوی  تو داده ام
  و از کنار هر کوچه
  به انتظار و گریه   خندیده ام

  چه می شود گفت؟

  با دلی که درویش و بی پروا  
  به نام تو زد
  تا به رنگ سبز اصالتش
  به شفاعت عابران زرد و خسته
  از بی عبوری این سکون  بی گذشت
  قیام کند
  روح بلند چنار  در تو جاری  است
  و شهر  به هم آغوشی  خانه ات  افتخار می کند
  بگذار سیر بخوابمت
  که رویت  به هر چه نگاه می کنم   زیباست
  به شرم ناگهانی این بوسه   خو کرده ام
  و به هر چه در آن  نقش بسته ای   چون من     سلام می کنم
  سلام بر تو ای منجی هزار حس غریق   در من شده آواز
  سلام بر تو  آغوش بلند  اطمینان و خاطره
  سلام  بر بهانه ی راز آلود ملکوت و گریه
  سلام!      انسان کمیاب ایمان و اعتدال
  هزار پاره ی بی دلیل عاشق        
  از کنار تو آرام    به خودم که می آیم
  می بینم
  کسی پایش را    از این جمعه  جلوتر می گذارد
  و به کوچه های بیدار تقویم    سرک می کشد
  به خاطراتی  که هر از گاهی  در آینه    رنگ  می شود
  و انگشتی به سمت اشاره
  برای  دلش شکلک  در می آورد
  حالا
  کمی می توانم  بخندم
  و خواب گونه های تو را ببوسم
   بمان و به فتح جدیدی از
  قله های در من شده پیر     بریز و ببار
  که  قول می دهم
  قرار باران ریز عاطفه را
  در فصل های بعدی  دست هایمان  منتشر کنم
!


 فرشید جوانبخش

  فرشید جوانبخش  

    

         پا  رو  به راه  چند سیل خسته

                       تا دریا نوشته ای باران؟

 

 

2  85/01/14    فرشید جوانبخش  | 

 
periodical blog . farshid javanbakhsh